سنڌ لاءِ جاکوڙيندڙ عظيم ڪردار ايم ظفر تڳر

ساهتي پرڳڻو جاکوڙي ڪردارن جو مرڪز رهيو آهي، هتان جا املهه انسان هر ميدان ۾ اڳڀرا رهيا آهن ۽ پنهنجي وس آهر ديس جو قرض لاهڻ لاءِ پنهنجي فرض ۾ ڪڏهن به ڪوتاهي نه ڪئي آهي، اهڙن املهه ڪردران ۾ ايم ظفر تڳر پڻ پنهنجو پاڻ ملهايو آهي. پاڻ بنيادي طور بهترين استاد رهيو آهي، ان دور ۾ به استادن جي حقن جي جاکوڙ ۾ سندس ڪردار ڪنهن کان به ڳجهو ناهي. پاڻ استادن جي حقن لاءِ هلندڙ هر تحريڪ ۾ ڀرپور حصو ورتو. ان کانسواءِ ادب جي دنيا ۾ ايم ظفر تڳر جو ڪردار اڀ ۾ جرڪندڙ سج جيان روشن ۽ ماڪ ڦڙن جيان اجرو رهيو آهي. پاڻ هن وقت سنڌي ادبي سنگت ضلعي نوشهروفيروز جو چونڊيل رابطا سيڪريٽري آهي. ان پليٽ فارم تان سنڌي ادب جي واڌ ويجهه لاءِ ڀرپور ڪم ڪندو رهي ٿو. پاڻ ضلعي جون ڪيتريون غير فعال شاخون نئين سر کولي ادبي دوستن کي ڪم ڪرڻ لاءِ همٿائيندو رهيو آهي. هو نه رڳو پنهنجي سڀاءَ ۾ پنهنجائپ رکندڙ آهي، پر سچائي، ايمانداري، زنده دلي ۽ دوستي ۾ به سندس ڪو مٽ ناهي. پاڻ شاعر سان گڏ بهترين اداڪار ۽ فنڪار پڻ آهي، پاڻ ڪيترين ئي فلمن ۽ ڊرامن ۾ ڪم ڪري چڪو آهي. هن وقت صحافتي دنيا تي ڇانيل نظر اچي ٿو. پاڻ نيشنل پريس ڪلب نوشهروفيروز جو باني ۽ ٻه ڀيرا صدر پڻ رهيو آهي. سندس چوڻ آهي ته مختصر زندگيءَ ۾ جيترو ڪجهه ٿي سگهي انسانيت جي ڀلائيءَ لاءِ ڪم ڪجي. هونئن به جڏهن ڀلا ماڻهو پاسيرا ٿي ويندا آهن ته بليڪ ميلر ۽ ذاتي مفاد جي سوچ رکندڙ ماڻهو اڳتي ايندا آهن. ايم ظفر تڳر جنهن جنهن ميدان ۾ لٿو آهي اتان ڀاڙيا ڀڄائي پنهنجو ميدان ملهايو آهي، پوءِ اهو ادب جو ميدان هجي يا صحافت جو ميدان هجي، سماجيات جو ميدان هجي يا سياست جو ميدان هجي، پاڻ سدائين سرهو رهيو آهي. پاڻ دوستن جو ڀرجهلو ۽ آڌار رهيو آهي. جڏهن به سنڌ جي سر زمين تي ڪو برو وقت آيو ته پاڻ تڙپي اٿندو آهي ۽ سنگت سان گڏجي روڊن ۽ رستن تي احتجاج ڪندي نظر ايندو آهي. هن پنهنجي عمل ۾ ڪڏهن به ڪنهن کي نه ايذايو آهي. سندس زندگي سنگت جي تحريڪ جو انمول حصو آهي، ائين جيئن شاهه لطيف ڀٽائي چيو آهي ته:

ڪوڙين ڪايائون تنهنجون لکن لک هزار

جيءِ سڀ ڪنهن جيءِ سين درشن ڌارون ڌار

پريم تنهنجا پار ڪهڙا چئي ڪهڙا چوان

ايم ظفر تڳر جو ثقافتي لباس ڏسي هرڪو مٿس موهجي پوندو آهي، سندس مٿي تي سنڌ جي اجرڪ جو سهڻو تاج علڻ فقير جي روپ ۾ سندس ڳچيءَ ۾ فقيراڻا هار، ديسي لباس ۽ اجرڪ هر محفل ۾ ويٺل ماڻهوءَ کي پاڻ ڏانهن متوجهه ڪرائي وجهندو آهي. مطلب ته سنڌ جي ثقافت کي اجاڳر ڪرڻ ۾ پڻ سندس ڪردار اهميت جو حامل آهي. ان کانسواءِ انسانن جي حقن جي جدوجهد ۾ ايم ظفر تڳر لازوال ڪردار ادا ڪيو آهي، هر مظلوم کيس پنهنجو مددگار سمجهي ٿو. هن ڪڏهن به ڪنهن ۾ ڪا لالچ نه رکي آهي، بلڪه مخلصي ۽ نيڪ نيتيءَ سان هر ڪنهن جي مدد ڪئي آهي ۽ هر ماڻهوءَ جي مسئلي ۾ پاڻ اڳيان اڳيان رهيو آهي. ان عمل جي ڪري مٿس کوڙ ساريون تڪليفون به آيون آهن، پوليس ڪوڙا ڪيس به داخل ڪري کيس پريشان ڪندي رهي آهي، پر پاڻ ڪڏهن به همت نه هاري آهي ۽ نه ئي ڪا وک پوئتي هٽيو آهي. پاڻ انسانيت جي حقن لاءِ هميشه پرعزم رهيو آهي. صحافين جي ڌڙا بندي ختم ڪرائڻ ۽ برادرين ۾ اتحاد جي فضا قائم ڪرائڻ لاءِ ساڃاهه وندن کي پڻ اپيلون ڪري ميدان ۾ آندو آهي ته جيئن سنڌ جي محبتي ماڻهن ۾ ڌڙا بندي ختم ٿي سگهي ۽ سنڌ جي حقن جي جاکوڙ واري پنڌ ۾ جيلن جي تڪليفن کان ويندي ڀوتارڪي عتاب کان نجات حاصل ٿي سگهي. درياءَ تي ڌاڙي جي جنگ هجي يا سنڌ ڌرتيءَ تي ڌارين جي يلغار خلاف آواز اٿي ته ايم ظفر تڳر پيرين پنڌ نڪري پوي ٿو، ائين هر باشعور ماڻهو سندس آواز کي لبيڪ چوندو ساڻس ساٿ ۾ گڏجي پوي ٿو ۽ هڪ هڪ ٿي ولر بڻجي پوي ٿو، پر ڪڏهن به ايم ظفر تڳر ائين نه چيو آهي ته مون هيترا احسان ڪيا آهن يا منهنجو ان تحريڪ ۾ هيترو خرچ ٿيو آهي وغيره. هن کي سنڌ ڌرتي پياري آهي، ان پنڌ تي کيس نه ڪو پڇتاءُ آهي نه کيس پريشاني آهي. هو سمجهي ٿو ته آدرشي واٽ اڙانگي ۽ قربانيون گهرندڙ هوندي آهي. ان ڪري ان تي مصيبتون ته اينديون ئي آهن، انهن کان ڊڄي ماٺ ناهي ڪري ويهي رهڻو، بلڪه جستجو جاري رکڻي آهي. هو اڄ به حالتن کان مايوس ناهي سندس ان ڳالهه ۾ پختو ايمان آهي ته ڀوتارڪي نظام جو خاتمو ضرور ايندو. تبديلي ضرور ايندي، ڇوٽڪاري، امن ۽ انصاف جو سج ضرور اڀرندو ۽ ظلم جي ڪاري رات ضرور کٽندي.