ستاويهين ڊسمبر پاڪستان جي تاريخ جو هڪ المناڪ ڏينهن آهي جيڪو هر سال قوم جي دلين کي ٻيهر زخمي ڪري هليو ويندو آهي. هي ڏينهن شهيد راڻي محترمه بينظير ڀٽو جي نالي سان منسوب ٿي چڪو آهي. شهيد راڻيءَ جمهوريت، آئين ۽ عوام جي حقن جي تحفظ لاءِ پنهنجي جان قربان ڪئي. هوءَ صرف هڪ سياسي اڳواڻ نه، پر هڪ سوچ، هڪ تحريڪ ۽ جدوجهد هئي، جنهن جي وڃڻ کانپوءِ سمورو ملڪ ويران ٿي ويو آهي. اڄوڪي ڏينھن تي شھادت جي مرتبي تي فائز ٿيندڙ والدين جي پنڪي، عوام جي هر دل عزيز اڳواڻ ۽ جمھوريت جي اميد جو ڪرڻو هميشه لاءِ الوداع ڪري پوري قوم کي سوڳوار ڪري ويو. ھوءَ دليلن سان وڙھندڙ پرامن جدوجھد جي حامي هئي، هوءَ عوام جي دلين جي ڌڙڪن هئي، پر افسوس اسان محترمه بينظير ڀٽو جهڙي بي بها اڳواڻ جو قدر نه ڪيو ۽ وحشين جي جهنگ ۾ بنا ڪنهن ڏوھ جي نه رڳو ماري وئي، پر ھن مهل تائين سندس قاتلن جو پيرو به کڻي نه سگهياسين. هاءِ شهيد راڻي تنهنجي وڃڻ کانپوءِ ملڪ مان سچي سياست جو خاتمو ٿي چڪو آهي. اسيمبلي ايوان مڇي مارڪيٽ بڻجي ويا آهن. عوام جا چونڊيل نمائندا پنهنجي تڪ جي عوام کان وانجهيل آهن. عوامي مسئلا جيئن جو تيئن پيل آهن ڪوبه نمائندو پنهنجي ذميواري کڻڻ لاءِ تيار ناهي، عوام کي بيوقوف بڻائي کانئن ووٽ وٺي وري پنج سال منهن ئي نٿا ڏيکارين. ٻئي طرف چور دروازي کان اقتدار تي قبصو ڪندڙ جمهوريت جا دعويدار ٿي ويٺا آهن جن جي قول ۽ فعل ۾ تضاد آهي. اي شهيد راڻي توهان جي پارٽيءَ جو نعرو روٽي، ڪپڙا ۽ مڪان هو، جيڪا غريب لاءِ وقت جي اهم ضرورت هئي ۽ توهان ان لاءِ وڏو ڪم ڪيو، توهان غريبن جي سار لهندي کين روزگار سميت پنهنجا گهر آباد ڪرڻ ۽ غربت گهٽائڻ جا کوڙ سارا پراجيڪٽ پيدا ڪيا، پر تنهنجي وڃڻ کانپوءِ غريبن جا گهر ڊاهڻ جا سانباها تيار ڪيا ويا، پئسن عيوض نوڪريون وڪرو ٿيڻ لڳيون آهن، مهانگائي آسمان سان ڳالهيون ڪرڻ لڳي آهي، جنهن ڪري غربت ۾ ڏينهون ڏينهن اضافو ٿيندو ٿو رهي. سرڪاري ملازم جيڪي سرڪار جي ڪرنگهي جي هڏيءَ جي حيثيت ٿا رکن تن جا جائز مطالبا مڃڻ لاءِ سخت احتجاج کانپوءِ به کين لولي پاپ ڏنو ٿو وڃي، مٿن ملڪ دشمنن وانگر تشدد ڪيو ٿو وڃي، کين ميرٽ تي ترقيون ڏيڻ بجاءِ رشوت جو بازار گرم ڪيو ويو آهي. اي شهيد راڻي توکي ڪهڙي دانهن ڏيئي ڪهڙي ڏيان، تنهنجي وڃڻ کانپوءِ ادارا ٺاهڻ بجاءِ ڀڳڙن جي مٺ ۾ خانگائڻ لڳا آهن ۽ ان کي ترقيءَ جو ذريعو سمجهيو وڃي ٿو. واپاري سياست ۽ جمهوريت جو واپار ڪرڻ لڳا آهن، اظهار جي آزاديءَ وارو اصول ختم ٿي چڪو آهي، جيڪو سچ ڳالهائي ٿو ان کي ڪوڙن ڪيسن ۾ ڦاسائي مجرم قرار ڏنو وڃي ٿو. عدالتون انصاف مطابق فيصلا ڪرڻ کان قاصر آهن. سرحدون محفوظ نه هجڻ ڪري ڌارين جي يلغار آهي. دهشتگرديءَ جون ڪارروائيون عروج تي آهن. اسان جي قوم محفوظ ناهي روزانو سيڪيورٽي فورسز ۽ عام ماڻهن مٿان بمباري ٿي رهي آهي.
