هن ويگن ۾ اچانڪ ٽهڪ ڏنو، ويگن ۾ ويٺل ماڻهن هن تي نظر ڊوڙائي. هو ويگن جي شيشي ٻاهران نظر ڊوڙائي، سوچڻ لڳو، ماڻھن جو دماغ خراب آھي، الائي ڇو مون کي گھوري رھيا آھن؟ شيشي جي ٻاھران ڪوھيڙي جي ڪري ھن کي ڪجھه نظر نه آيو. ويگن ۾ ويٺل عورت ھن سان ڳالھائيندي چيو، “ڪيڏانھن وڃي رهيو آهين ارباب؟”
“ماسي يونيورسٽي ڊيوٽي تي ٿو وڃان،” هن ورندي ڏنس.
“توکي ڪڏھن نوڪري ملي سا به يونيورسٽي ۾” پوڙھي پڇيس؟
“پير بابا گھڙيال ڪجھه سال پھريان وفات ڪري ويو ۽ ھن پوري زندگي ڪنڌ ۾ واچون پائي ماڻھن کي وقت جو قدر ڪرڻ جو درس پئي ڏنو ۽ ھن جي مزار لاڙڪاڻو سکر روڊ تي ڳوٺ ڳاھيجا اسٽاپ تي تعلقو ڳڙھي ياسين ضلعو شڪارپور ۾ آھي.”