”هائپرسومنيا“
ناول-باب چوٿون
چانھه پيئڻ کان پوءِ، عبدالرحيم ٻاھر لائونج ۾ نڪري آيو ۽ صبح واريون اخبارون کڻي آرام ڪرسيءَ تي ويھي پڙھڻ لڳو ھو.
Read Moreچانھه پيئڻ کان پوءِ، عبدالرحيم ٻاھر لائونج ۾ نڪري آيو ۽ صبح واريون اخبارون کڻي آرام ڪرسيءَ تي ويھي پڙھڻ لڳو ھو.
Read Moreعمر خيام پنهنجي چيلي جو سوڳ ساڳئي وقار، ساڳئي بي بس صبر ۽ انهيءَ محتاط اذيت سان ملهايو. جيئن ٻين دوستن جو ماتم ڪيو هيائين-
Read Moreبھار جي موسم ھئي، ماريه صبح جو ڪاليج ھلي وئي ھئي ۽ عبدالرحيم اڃا ننڊ ۾ ھو،
Read Moreاصفهان مان نڪرڻ کانپوءِ خيام عملي طور هڪ مفرور ۽ مردود واري زندگي گذاري رهيو هو-
Read Moreآسمان ۾ ڪڪر اڃا به موجود ھئا… خوشگوار ٿڌي ھوا لڳي رھي ھئي.
Read Moreان شام اصفهان کان ايندڙ هوائن ۾ زردالن جي ڏاڍي تکي مهڪ هئي. پر رستا ڪيڏا بيجان هئاٰ!
Read Moreترڪين جي حامين لاءِ هي ڪهڙو غم ۽ الم جو موقعو هو: سندن سلطانه مُئي پئي هئي، پر سندن اصلي دشمن انهن جي رحم و ڪرم تي هو،
Read Moreان ڏينهن آسمان ڪاري گهري جهڙ سان ڀرجي ويو هو، جنهن مان مينهن اوڙڪون ڪري وسڻ لاءِ آتو هو
Read Moreاڃا هجوم حشاشيءَ کي ٽڪر ڪرڻ ۾ مصروف هو، ته پنج آفيسر نظام جي مئل جسم جي چوڌاري جمع ٿي ويا، جيڪو اڃا تائين گرم هو.
Read Moreالاموت سلجوقي سلطنت ۾، ان وقت جڏهن اها دنيا جي سڀ کان وڌيڪ طاقتور سلطنت هئي، هڪ عورت پنهنجن اگهاڙن هٿن سان حڪومت تي قبضي ڪرڻ جي جرئت ڪئي هئي.
Read More