سمرقند (قسط اٺٽيهين)
ترجمو: زاهده ابڙو شام جي وقت تبريز جي بازار ۾ بس ڪجهه دڪان ئي کليل هئا، پر پوءِ به روڊن
Read Moreترجمو: زاهده ابڙو شام جي وقت تبريز جي بازار ۾ بس ڪجهه دڪان ئي کليل هئا، پر پوءِ به روڊن
Read Moreدرياھ ڪناري روئيندڙ ڇوڪري بنيادي طرح محبت، تصوف روحانيت ۽ روشن خيالي ۽ وحدت الوجود سان ڀرپور ھڪ زبردست ناول
Read Moreاڪيلائي جي بن ۾ ڀٽڪندي يادن جي تکن مٺن ۽ ڪڙن ذائقن جو به پنهنجو مزو ھوندو آھي، پر يادگيرين
Read Moreهوءَ اسڪول ۾ ٻارڙن کي پڙهائي واپس هاسٽل ڏانهن موٽندي هئي ته ڄڻ اداسي اسڪارف وانگر هن جي سموري جسم
Read Moreڪهاڻيڪار: جوزف پيني برينن “يوئر آنر! مان اپيل ڪرڻ جي اجازت گھرڻ ٿو چاھيان.” ڪيلٿ چيو. جھٽ سوا لاءِ عدالت
Read Moreڏاڏي مٺي ڪتاب پڙهڻ ۾ مشغول هئي… هاتڪ ڏاڏيءَ وٽ آيو ۽ چيائين، “ڏاڏي مٺي! ڇا سج ڪنھن کي ماري
Read Moreکيس ان گهري خاموشيءَ مان جيڪي پلئه پيو ھو، سو حيران ڪندڙ ھو. ھن سوچيو ھو ته: ماڻھوءَ جي ذھني
Read Moreترجمو: زاهده ابڙو ڪنهن پلواڙي واري باغ جي گلابي شام ۾ درد ۽ تڪليف ۾ مبتلا هڪ ميڙ- باسڪر ويل
Read Moreڪاش دل جي، گام جون سرگوشيون،
پاڻ ماڻيون، شام جون سرگوشيون.
تنهنجي هوندي، ڪيئن چاهيندا پرين،
پياس ۾ چپ، جام جون سرگوشيون.
سانتِ جي خوشبُو، اکين ۾ آھ دل،
ديس ۾ هڪ نام جون سرگوشيون.
ڪُوڪ ڪويل ۾، ڪنائي ٿي هوا،
گُل مُهر جي، لام جون سرگوشيون.
سِرِڪِيون ٿي، ساھ جي گُلدان ۾،
مهڪ ڪنهن، بينام جون سرگوشيون.
محل جي بُنياد ۾، آهِنِ دٻيل،