ايڊيٽوريل

پاڪستان ۾ تعليم جو معيار يقينن بين الاقوامي نه آهي، ان جي باوجود ڪشمير، گلگت بلتستان، ڪي پي ڪي، پنجاب جي تعليم سنڌ ۽ بلوچستان جي تعليم کان ڪيترائي دفعا وڌيڪ بهتر آهي. هاڻي اها ڳالهه ڪو ڳجهه نه رهي آهي. اهڙو اظهار اسان کي سنڌ جي هاءِ ڪورٽ ۾ به نظر آيو،

ملڪ ۾ آءِ ٽي ايڪسپورٽ ۾ وڏو اضافو ڏسڻ ۾ اچي رهيو آهي. رڳو گذريل مهيني جو رڪارڊ ڏسجي ته ڪمپيوٽر سان لاڳاپيل انهيءَ ٽيڪنالاجي جي برآمد ۾ واڌ ٿي آهي. جيئن ته موجود عهد جا علم ۽ ترقي جا مختلف شعبا انفارميشن ٽيڪنالاجي ۽ آرٽيفيشل انٽيليجنس تي بنياد رکن ٿا.

آءِ ايم ايف ريئل اسٽيٽ سيڪٽر ۾ ڪيش جي ڏيتي ليتي ۾ ٽيڪس ۾ اضافو تجويز ڪيو آهي. انٽرنيشنل مانيٽرنگ فنڊ اصل ۾ اهو چاهي ٿو ته ملڪ ۾ ٽيڪس جي وصولي وڌي ۽ ريئل اسٽيٽ سيڪٽر ۾ ڏيتي ليتي تي اضافي ٽيڪس لڳائي اهڙن ماڻهن جي حوصلا شڪني ڪئي وڃي. جيڪو به ڪاروبار ريئل اسٽيٽ سيڪٽر ۾ ٿئي اهي فائلر ڪن.

بااخلاق هجڻ ۽ بداخلاق هجڻ ۾ صرف هڪ اکر جو فرق آهي. اسان جو سماج روايتي طور بااخلاق رهيو آهي، ڳالهائڻ جو انداز، سامهون واري کي مخاطب ڪرڻ جو انداز ايستائين جو جهيڙي جهڳڙي دوران به لفظن جو توري تڪي استعمال ڪرڻ جو ڏانءُ اسان جي سماج جو حصو رهيو آهي،

پنوعاقل ۾ ٿيل بدامني ۽ ڌاڙي جي واقعي جو پڙاڏو سڄي سنڌ ۾ ٻڌجي رهيو آهي. سڄي سنڌ انهيءَ واقعي تي غمگين آهي. صوبي ۾ ڌاڙيل ڪلچر ۽ اغوا جي صنعت ڪا نئين ڳالهه ڪونهي. سماج ۾ بيوس ماڻهو ڪيڏانهن وڃي، جڏهن صوبي جو وزيراعليٰ انهيءَ واقعي جو نوٽيس وٺندي چوي: پوليس ڪٿي هئي. هن صوبي جي آءِ جي پوليس کي واقعي جي جاچ جو حڪم ڏنو آهي. ڇا صرف جاچ جو حڪم ڏيڻ ۽ رپورٽ طلب ڪرڻ ايڏي وڏي مسئلي جو حل آهي؟ جواب آهي نه.