ادب

ادبڪهاڻيوننئون

ڪهاڻي: ڪيداريءَ ماءُ

ٿلھ: ھاڻوڪن ڏينھن ۾ جڏھن مون اخبارن منجھ “امامي اپالم” (ماسيءَ جا پاپڙ) جا اشتھار ڏٺا ته دنگ رھجي ويس. ڇو جو مون کي ڀاگيرتي ماسي ياد اچي وئي ھئي. جڏھن مون کي سندس دادلي پٽ ۽ پنھنجي گھاٽي دوست ڪيداريءَ جي بي وقتي موت جو خيال دل تي تري آيو ته منھنجي سڄي سرير ۾ بيچينيءَ جو دورو پئجي ويو.

Read More
ادبڪهاڻيوننئون

ڪهاڻي: گُم ٿي وَيل اپريل!

اپريل جو هڪ خوبصورت صبح، ٽوڪيو جي سڀني کان نئين رنگ ۽ ڍنگ واري علائقي هاروجوڪو مان گُذرندي، مون اُها ڇوڪري ڏٺي جيڪا سئو سيڪڙو منهنجي خوابن جھڙي هئي. سچ چوان ته هوءَ ڏسڻ ۾ ڪا گهڻي سُهڻي ناهي. هوءَ ڪنهن به طرح ٻين کان الڳ نظر نٿي اچي.

Read More
خاصنئونناول

سمرقند (قسط ٽيٽيھين)

جيڪڏهن اهي سڀ ماڻهو جيڪي يلدز جبل تي جمال الدين جي رهائشگاهه جي چوڌاري سندس ٽوهه ۾ پيا ڦرندا هئا سندن ترڪي ٽوپين مٿان لکيل هوندو هو “سلطان جا جاسوس،” انهن به ڪڏهن ان کان وڌيڪ راز نه کوليو جيڪو انتهائي عام ماڻهو به پهرين نظر ۾ سمجهي وٺندا هئا- شايد اتي سندن موجود هجڻ جو اصل مقصد به اهو ئي هو: زائرين جو حوصلو گهٽائڻ-

Read More
ادبنئون

ڊائري جا ورق

اڄ تائين جيڪي به حڪمران رهيا آهن، اهي سڀ لٽيرا اقتدار پرست، مير، پير، چوڌري، خان، سردار ۽ وڏيرا رهيا آهن. انهن مان ڪڏهن به چڱائي نه ٿيندي ۽ نه اڄ تائين مظلوم عوام کي ڪجهه مليو آهي.

Read More