شاعري
هي لاش رقاصه جو آهي!
اهڙو چهرو، جنهن کي
ڪنولَ جي گُل
۽ چنڊ سان تشبيهه ڏيڻ کان اڳ
اهو سوچڻو پوندو ته
ڇا ان کان به وڌيڪ
ڪا اَڇُهي ۽ نڪور تشبيهه ٿي سگهي ٿي؟
زندگي پنهنجن عجب رنگن ۾ پئي گُذري، هر ماڻهو پنهنجن رنگن ۽ ڍنگن ۾ پيو هلي. ڏک ۽ سُک، هر ماڻهوءَ سان آهن. مجموعي طرح زندگي بهتر پئي گذري،
Read Moreلومڙي کي اوچتو وڻن ۾ کڙڪي جو آواز ٻڌڻ ۾ اچي ٿو. هُوءِ ان آواز جي پويان آهستي آهستي پير ۾ پير ملائي پهچي ٿي.
Read Moreھيءَ ھڪڙي چوريءَ جي ڪھاڻي آھي. ھڪڙو وڏو ھاٿي ھو، جنھن ٻن مھابتن کي پنھنجي پيرن ھيٺان لتاڙي ماري ڇڏيو ھو.
Read Moreترڪين جي حامين لاءِ هي ڪهڙو غم ۽ الم جو موقعو هو: سندن سلطانه مُئي پئي هئي، پر سندن اصلي دشمن انهن جي رحم و ڪرم تي هو،
Read Moreنور محمد سان هفتي ڏيڍ ۾ ملاقات ٿيندي آهي ۽ هميشه خوشگوار، علمي ادبي خبرچار، اديبن، ڏاهن، دانشورن جي ڄاڻ، شيخ اياز ۽ سندس ڪتاب تي ڳالهيون ۽ پڻ سياست تي گفتگو ٿيندي آهي.
Read Moreمنهنجا پڙهندڙ چون ٿا ته: ”ڪڏهن ڪڏهن تنهنجيون لکڻيون ورجاءُ جو شڪار هونديون آهن!؟“
Read Moreان ڏينهن آسمان ڪاري گهري جهڙ سان ڀرجي ويو هو، جنهن مان مينهن اوڙڪون ڪري وسڻ لاءِ آتو هو
Read Moreاڃا هجوم حشاشيءَ کي ٽڪر ڪرڻ ۾ مصروف هو، ته پنج آفيسر نظام جي مئل جسم جي چوڌاري جمع ٿي ويا، جيڪو اڃا تائين گرم هو.
Read More