ڪهاڻيون

ادبڪهاڻيوننئون

ڪهاڻي: ڪيداريءَ ماءُ

ٿلھ: ھاڻوڪن ڏينھن ۾ جڏھن مون اخبارن منجھ “امامي اپالم” (ماسيءَ جا پاپڙ) جا اشتھار ڏٺا ته دنگ رھجي ويس. ڇو جو مون کي ڀاگيرتي ماسي ياد اچي وئي ھئي. جڏھن مون کي سندس دادلي پٽ ۽ پنھنجي گھاٽي دوست ڪيداريءَ جي بي وقتي موت جو خيال دل تي تري آيو ته منھنجي سڄي سرير ۾ بيچينيءَ جو دورو پئجي ويو.

Read More
ادبڪهاڻيوننئون

ڪهاڻي: گُم ٿي وَيل اپريل!

اپريل جو هڪ خوبصورت صبح، ٽوڪيو جي سڀني کان نئين رنگ ۽ ڍنگ واري علائقي هاروجوڪو مان گُذرندي، مون اُها ڇوڪري ڏٺي جيڪا سئو سيڪڙو منهنجي خوابن جھڙي هئي. سچ چوان ته هوءَ ڏسڻ ۾ ڪا گهڻي سُهڻي ناهي. هوءَ ڪنهن به طرح ٻين کان الڳ نظر نٿي اچي.

Read More
ادبڪهاڻيوننئون

ڪهاڻي: سائيڊ افيڪٽ

ڪوسٽر ۾ چڙھندي ئي مون دريءَ واري سيٽ هٿ ڪرڻ لاءِ هيڏانهن هوڏانهن ڏٺو؛ ٻنهي پاسي ٻه ٻه سيٽون هيون، جن تي اڪثر ماڻهو ويٺل نظر آيا. مون بيگ ڪُلهي تان لاٿو ۽ چشمو وارن ۾ اٽڪائي ڇڏيو! پريان ٻه سيٽون ڇڏي، ٽين سيٽ تي هڪ اڌڙوٽ عورت، ٻنهي سيٽن جي وچ تي ويٺي هئي، شايد اها هڪ ئي جاءِ خالي وڃي بچي هئي سڄي ڪوسٽر ۾! آئون وڃي سندس ڀر ۾ بيٺس:

Read More