شاعري
من جي تنهائي
ڪير هتي ڄاڻي نٿو
ماڻهو ماڻهو اوپرو
ڪنهن جي جدائي
ڪير هتي ڄاڻي نٿو
ادب
ڊائري جا ورق
اسان هر ڏينهن ڪيترن ئي ماڻهن جي نظرن مان گذرون ٿا، پر جيڪو اسانکي سمجهي سگهي، سو ڪو ڪو ماڻهو هوندو آهي.
Read More
ڊائري جا ورق
امان کي چيم امان هاڻ تون جلد ٺيڪ ٿي ته حيدرآباد هلون ۽ پوءِ جلد از جلد سارنگ جي شادي ڪرائينداسين.
Read More
ڊائري جا ورق
هونئن ته ڪاري رات ظلم ۽ بربريت جي نشاني آهي. پر پرين جي گود ۾ سندس لٽڪندڙ ڪارا وار پناهه گاهه (ڇپر) محسوس ٿين ٿا.
Read More
ڪهاڻي: مينا جوڳڻ
آئون مزدوري سانگي پنهنجي صوبي سنڌ کان ٻاھر ويل ھئس، ڪجھ مهينن کانپوءِ پنهنجي شهر موٽيو ھئس، سوئي بلوچستان کان سکر ۽ سکر کان بس ۾ چڙھيو ھئس.
Read More
ڪهاڻي: منهنجي من جو ڪورو ڪپڙو
هن کي ڀرت ڀريندي ڏسي، منهنجي من ۾ ڪي اڻ ڏٺا هٿ، هن جي پيار جو ڀرت ڀرڻ لڳندا هئا
Read More
ڪهاڻي-گدرا
هو روئي روئي ٿڪجي سمهي رهيو، ننڊ ۾ خواب ڏٺائين ته آسمان جا تارا آهستي آهستي ننڍن ننڍن پيلن گدرن جي شڪل ۾ هيٺ ڪرن پيا
Read More
ريخته ڪھاڻي: بملدا
الله آباد ۾ تروينيءَ جي سنگم تي جتي گنگا، جمنا ۽ سرسوتي ملنديون آھن، چوندا آھن ان ڏھاڙي انھيءَ سنگم تي ڪير به وھنجي ته ان جا سڀ روڳ ختم ٿي ويندا آھن،
Read More
”هائپرسومنيا“
ناول-باب ٽيون
بھار جي موسم ھئي، ماريه صبح جو ڪاليج ھلي وئي ھئي ۽ عبدالرحيم اڃا ننڊ ۾ ھو،
Read More
سمرقند
قسط ٽيويهين
اصفهان مان نڪرڻ کانپوءِ خيام عملي طور هڪ مفرور ۽ مردود واري زندگي گذاري رهيو هو-
Read More